Archives mensuelles : janvier 2020

frg. Parisinum de uerbo

De Paolis, P., ed. (1990), Macrobii Theodosii De uerborum Graeci et Latini differentiis uel societatibus excerpta, Urbino, lxv & 198 p.

Balbo, A. (1996), “La presenza di Cicerone nel trattato ‘de Verborum Graeci et Latini differentiis vel societatibus'”, De tuo tibi. Omaggio degli allievi a I. Lana, Bologna, p. 439-450.

Ballaira, G. (1995), “Macrobii excerpta oppure Iohannes auctus? Problemi di tecnica editoriale in una recente edizione di excerpta grammaticali latini”, Quaderni del Dipartimento di Filologia Linguistica e Tradizione classica. Torino , p. 239-246.

De Paolis, P. (1990), “Per una nuova edizione critica del ‘De differentiis’ di Macrobio”, Dicti studiosus. Scritti di filologia offerti a S. Mariotti dai suoi allievi, Urbino, p. 259-293.

De Paolis, P. (1992), “L’edizione di testi tramandati in excerpta: una questione di metodo”, Les problèmes posés par l’édition critique des textes anciens et médiévaux, ed. J. Hamesse, Louvain La Neuve, p. 57-71.

Götz, G. (1890), Commentatiuncula Macrobiana, Index Ienensis, Leipzig, 8 p.

Stoppie, K, P. Swiggers & A. Wouters (2007), “La terminologie grammaticale en contexte bilingue: Macrobe et l’analyse de la diathèse verbale”, Bilinguisme et terminologie grammaticale gréco-latine (Orbis Supplementa, 27), eds. L. Basset, F. Biville, B. Colombat, P. Swiggers & A. Wouters, Leuven-Paris-Dudley MA, p. 201-224.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Macrobius (Macrobius Ambrosius Theodosius)”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 300-301.

frg. Bobiense de uersibus

Nosarti, L. (1994), “Questioni metriche. GL VI, 620-625 K.: Fragm. Bob. De uersibus; GL VI, 81,3,3 ss. K.: Aphton., De metris lib. II”, AION (filol.): Problemi di edizione e di interpretazione nei testi grammaticali latini (Atti del Colloquio Intern. Napoli 10-11 dicembre 1991), numéro dirigé par L. Munzi, Pisa, année 1992, 14, p. 65-101.
Eichenfeld, J. von & S. Endlicher, eds. (1837) Analecta grammatica, maximam partem anecdota, Wien, xxvii & 571 p.

Dahlmann, H. (1987), Zu Fragmenten römischen Dichter III, Vol. 6, Abhandlungen der Akademie der Wissenschaften und der Literatur. Geistes- und sozialwissenschaftliche Klasse, Stuttgart, 79 p.

D’Alessandro, P. (2011), “Due note a testi grammaticali latini (Fragm. Bob. GL VI, 623. 14-19 ; Diom. GL I, 507. 23-508. 4)”, Bollettino di Studi Latini, 41.2, p. 629-635.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Anonymous grammatical texts, 4. Fragmenta Bobiensia”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 331-332.

frg. Bobiense de uerbo ad Seuerianum

Passalacqua, M., ed. (1984), Tre testi grammaticali bobbiesi. GL V, 555-566; 634-654; GL IV, 207-216 Keil, Roma, xxvii & 81 p.
Eichenfeld, J. von & S. Endlicher, eds. (1837) Analecta grammatica, maximam partem anecdota, Wien, xxvii & 571 p.

Balbo, A. (1996), “La presenze di Cicerone nel trattato ‘de Verborum Graeci et Latini differentiis vel societatibus'”, De tuo tibi. Omaggio degli allievi a I. Lana, Bologna, p. 439-450.

Ballaira, G. (1995), “Macrobii excerpta oppure Iohannes auctus? Problemi di tecnica editoriale in una recente edizione di excerpta grammaticali latini”, Quaderni del Dipartimento di Filologia Linguistica e Tradizione classica. Torino , p. 239-246.

Cameron, A. (1967), “The treatise de verbo ascribed to Macrobius”, Bulletin of the Institute of Classical Studies of the University of London, 14, p. 91-92.

De Paolis, P. (1990), “Per una nuova edizione critica del ‘De differentiis’ di Macrobio”, Dicti studiosus. Scritti di filologia offerti a S. Mariotti dai suoi allievi, Urbino, p. 259-293.

De Paolis, P. (1992), “L’edizione di testi tramandati in excerpta: una questione di metodo”, Les problèmes posés par l’édition critique des textes anciens et médiévaux, ed. J. Hamesse, Louvain La Neuve, p. 57-71.

Dionisotti, A.C. (1984), “Latin Grammar for Greeks and Goths”, Journal of Roman Studies, 74, p. 202-208.

Götz, G. (1890), Commentatiuncula Macrobiana, Index Ienensis, Leipzig, 8 p.

Mariotti, S. (1986), “Nota su un passo degli excerpta grammaticali bobbiesi da Macrobio (GL 5,640,20 ss. Keil)”, Hestiasis. Studi di tarda antichità offerti a S. Calderone, Messina, p. 89-91 [réédition 1988].

Polara, G. (1991), “Generi letterari e criteri ecdotici: a proposito di testi grammaticali e pseudo-grammaticali”, Schede medievali. Rassegna dell’Officina di studi medievali, 20- 21, L’edizione di testi mediolatini: problemi metodi prospettive. Testi della VIII settimana residenziale di studi medievali. Carini, 24-28 ottobre 1988, p. 101-115.

Stoppie, K, P. Swiggers & A. Wouters (2007), “La terminologie grammaticale en contexte bilingue: Macrobe et l’analyse de la diathèse verbale”, Bilinguisme et terminologie grammaticale gréco-latine (Orbis Supplementa, 27), eds. L. Basset, F. Biville, B. Colombat, P. Swiggers & A. Wouters, Leuven-Paris-Dudley MA, p. 201-224.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Macrobius (Macrobius Ambrosius Theodosius”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 300-301.

frg. Bobiense de nomine et pronomine

Eichenfeld, J. von & S. Endlicher, eds. (1837) Analecta grammatica, maximam partem anecdota, Wien, xxvii & 571 p.
Passalacqua, M., ed. (1984), Tre testi grammaticali bobbiesi. GL V, 555-566; 634-654; GL IV, 207-216 Keil, Roma, xxvii & 81 p.

Dionisotti, A.C. (1984), “Latin Grammar for Greeks and Goths”, Journal of Roman Studies, 74, p. 202-208.

Polara, G. (1991), “Generi letterari e criteri ecdotici: a proposito di testi grammaticali e pseudo-grammaticali”, Schede medievali. Rassegna dell’Officina di studi medievali, 20- 21, L’edizione di testi mediolatini: problemi metodi prospettive. Testi della VIII settimana residenziale di studi medievali. Carini, 24-28 ottobre 1988, p. 101-115.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Anonymous grammatical texts, 4. Fragmenta Bobiensia”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 331-332.

frg. Bobiense de nomine

Mariotti, S. (1984), “Il fragmentum Bobiense de nomine (GL VII, 540-544 Keil)”, Il libro e il testo (Atti del Convegno internazionale. Urbino, 20-23 settembre 1982), eds. C. Questa & R. Raffaelli, p. 37-68.
Eichenfeld, J. von & S. Endlicher, eds. (1837) Analecta grammatica, maximam partem anecdota, Wien, xxvii & 571 p.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Anonymous grammatical texts, 4. Fragmenta Bobiensia”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 331-332.

frg. Bobiense de metris

Eichenfeld, J. von & S. Endlicher, eds. (1837) Analecta grammatica, maximam partem anecdota, Wien, xxvii & 571 p.

Morelli, G. (2003), “Contributi testuali ai grammatici latini”, Res Publica Litterarum, n. s. 6, p. 119-130.

Wentzel, J. (1881), De Iuba metrico, Programm Oppeln.

Fortunatianus, de metris Horatianis

Gaisford, T., ed. (1837), Scriptores Latini rei metricae manuscriptorum codicum ope, Oxford, xiv & 616 p.
Morelli, G., ed. (2011), Caesii Bassi De metris. Atilii Fortunatiani De metris Horatianis. 1, Introduzione, testo critico e appendice, Hildesheim, ccxli & 179 p.
Putschen, H. van, ed. (1605), Grammaticae latinae auctores antiqui. Charisius, Diomedes, Priscianus, Probus, Magno, Paulus Diaconus, Phocas, Asper, Donatus, Servius, Sergius, Cledonius, Victorinus, Augustinus, Consentius, Alcuinus, Eutyches, Fronto, Vel. Longus, Caper, Scaurus, Agroetius, Cassiodorus, Beda, Terentianus, Victorinus, Plotius, Caesius Bassus, Fortunatianus, Rufinus, Censorinus, Macrobius, Incerti. Quorum aliquot nunquam antehac editi, reliqui ex Mss. Codd. ita augentur et emendantur, ut nunc primum prodire videantur, Hanau, 2804 p. & indices.

De Nonno, M. (2014), “’Manuali brevi’ di metrica latina e caratteristiche d’autore: con anticipazioni sul De arte metrica di Marziano Capella”, Scholae discimus. Pratiques scolaires dans l’antiquité tardive et le haut Moyen Âge, eds. C. Longobardi, C. Nicolas & M. Squillante Saccone, Paris, p. 67-92.

Fiocchi, L. (1985), “Fortunaziano”, Enciclopedia Virgiliana, Roma, II, p. 567.

Morelli, G. (1976), “Il proemio del De metris Horatianis di Atilio Fortunaziano e un frammento di Lucilio”, Grammatici latini d’età imperiale: miscellanea filologica, Genova, p. 99-113.

Morelli, G. (1998), “Trimetri ὀρθοί e trimetri ἄρτιοι nel capitolo De iambico di Atilio Fortunaziano”, Eikasmos, 9, p. 267-278.

Morelli, G. (2003), “Contributi testuali ai grammatici latini”, Res Publica Litterarum, n. s. 6, p. 119-130.

Morelli, G. (2008), “Tra Atilio Fortunaziano e Servio”, Amicitiae templa serena. Studi in onore di Giuseppe Aricò, eds. L. Castagna & C. Riboldi, vol. 2, p. 1155-1157.

Schmidt, P. L. (1989) “Atilius Fortunatianus, De metris Horatianis”, Handbuch der lateinischen Literatur der Antike. V. Restauration und Erneuerung 284-374 n. Chr., ed. R. Herzog, München, § 525.2, p. 138-140.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Atilius Fortunatianus”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 283.

excerpta Bobiensia de Macrobio

De Paolis, P., ed. (1990), Macrobii Theodosii De uerborum Graeci et Latini differentiis uel societatibus excerpta, Urbino, lxv & 198 p.
Eichenfeld, J. von & S. Endlicher, eds. (1837) Analecta grammatica, maximam partem anecdota, Wien, xxvii & 571 p.

Balbo, A. (1996), “La presenze di Cicerone nel trattato ‘de Verborum Graeci et Latini differentiis vel societatibus'”, De tuo tibi. Omaggio degli allievi a I. Lana, Bologna, p. 439-450.

Ballaira, G. (1995), “Macrobii excerpta oppure Iohannes auctus? Problemi di tecnica editoriale in una recente edizione di excerpta grammaticali latini”, Quaderni del Dipartimento di Filologia Linguistica e Tradizione classica. Torino, p. 239-246.

Cameron, A. (1966), “The date and identity of Macrobius”, Journal of Roman Studies, 56, p. 25-38.

De Paolis, P. (1986-1987), “Macrobio 1934-1984”, Lustrum, 28-29, p. 107-254 (= Addendum, Lustrum, 1988, 30, 7-9).

De Paolis, P. (1990), “Per una nuova edizione critica del ‘De differentiis’ di Macrobio”, Dicti studiosus. Scritti di filologia offerti a S. Mariotti dai suoi allievi, Urbino, p. 259-293.

De Paolis, P. (1992), “L’edizione di testi tramandati in excerpta: una questione di metodo”, Les problèmes posés par l’édition critique des textes anciens et médiévaux, ed. J. Hamesse, Louvain La Neuve, p. 57-71.

Flamant, J. (1999), art. “Macrobius n. 1”, in Der Neue Pauly, 7, p. 627-630.

Georges, K. E. (1876), “Kritische Bemerkungen“, Philologus, 34, p. 225.

Götz, G. (1890), Commentatiuncula Macrobiana, Index Ienensis, Leipzig, 8 p.

Marinone, N. (1987), art. “Macrobio”, in Enciclopedia Virgiliana, III, p. 299-304

Petrilli, R. (1996), art. “Macrobius, Ambrosius Theodosius”, in Lexicon grammaticorum, p. 598-599.

Stoppie, K, P. Swiggers & A. Wouters (2007), “La terminologie grammaticale en contexte bilingue: Macrobe et l’analyse de la diathèse verbale”, Bilinguisme et terminologie grammaticale gréco-latine (Orbis Supplementa, 27), eds. L. Basset, F. Biville, B. Colombat, P. Swiggers & A. Wouters, Leuven-Paris-Dudley MA, p. 201-224.

Wessner, P. (1928), art. “Macrobius n. 7”, in Realencyclopädie, 14.1, p. 170-198.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Macrobius (Macrobius Ambrosius Theodosius)”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 300-301.

Eutyches, de uerbo

Lindemann, F., ed. (1831), Corpus Grammaticorum Latinorum Veterum, I. Donatum, Probum, Eutychium, Arusianum Messium, Maximum Victorinum, Asperum, Phocam cont., Leipzig, viii & 392 p.
Putschen, H. van, ed. (1605), Grammaticae latinae auctores antiqui. Charisius, Diomedes, Priscianus, Probus, Magno, Paulus Diaconus, Phocas, Asper, Donatus, Servius, Sergius, Cledonius, Victorinus, Augustinus, Consentius, Alcuinus, Eutyches, Fronto, Vel. Longus, Caper, Scaurus, Agroetius, Cassiodorus, Beda, Terentianus, Victorinus, Plotius, Caesius Bassus, Fortunatianus, Rufinus, Censorinus, Macrobius, Incerti. Quorum aliquot nunquam antehac editi, reliqui ex Mss. Codd. ita augentur et emendantur, ut nunc primum prodire videantur, Hanau, 2804 p. & indices.

Gatti, P. (1998), art. “Eutyches”, in Der Neue Pauly, 4, p. 323.

Goetz, G. (1907), art. “Eutyches n. 6”, in Realencyclopädie, 6.1, p. 1529.

Jeudy, C. (1974), “Les manuscrits de l’ars de uerbo d’Eutyches et le commentaire de Rémi d’Auxerre”, Études de civilisation médiévale. Mélanges offerts à E.-R. Labande, Poitiers, p. 421-436.

Jeudy, C. (1978), “Un manuscrit glosé d’Eutychès à Reims à l’époque de Rémi d’Auxerre (Ms. Milano, Bibliotheca Ambrosiana B71 sup.)”, Varron, grammaire antique et stylistique latine, ed. J. Collart, Paris, p. 235-243.

Jeudy, C. (1983), “Le florilège grammatical inédit du ms 8° 8 de la bibliothèque d’Erfurt”, Archiuium Latinitatis Medii Aeui, 44-45, p. 91-128.

Jeudy, C. (1984), “Nouveaux fragments de textes grammaticaux“, Revue d’Histoire des Textes, 14-15, p. 131-141.

Lomanto, V. (1985), art. “Eutiche”, in Enciclopedia Virgiliana, II, p. 437.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Eutyches”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 298. 

Dositheus, ars

Bonnet, G., ed. (2005), Dosithée, Grammaire latine, Paris, xxxviii & 199 p.
Keil, H., ed. (1871), Dosithei Ars grammatica ex codice Sangallensi, Halle, 70 p.
Tolkiehn, J., ed. (1913), Dositheus. Ars grammatica, Leipzig, xviii & 109 p.

Ammirati, S. & M. Fressura (2017), “Towards a typology of ancient bilingual glossaries”, The Journal of Juristic Papyrology, 47, p. 1-26.

Barabino, G. (1985), art. “Dositeo”, in Enciclopedia Virgiliana, II, p. 134-135.

Bölte, F. (1886), De artium scriptoribus Latinis quaestiones, Diss. Bonn, 54 p.

Bonnet, G. (1999), “Traces d’une théorie de la concession chez le grammairien Dosithée”, Revue de Philologie, 73, p. 15-26.

Bonnet, G. (2000), “Charisius et Dosithée, reflets de Cominien”, Revue de Philologie, 74, p. 7-16.

Bonnet, G. (2007), “Glose ou traduction ? La version grecque de l’Ars grammatica de Dosithée”, Bilinguisme et terminologie grammaticale gréco-latine (Orbis Supplementa, 27), eds. L. Basset, F. Biville, B. Colombat, P. Swiggers & A. Wouters, Leuven-Paris-Dudley MA, p. 191-199.

Bonnet, G. (2008), “La forme des Artes grammaticae, reflets de la pratique des maîtres”, Aspetti della scuola nel mondo romano. Atti del Convegno (Pisa, 5-6 dicembre 2006), eds. F. Bellandi & R. Ferri, Amsterdam, p. 179-188.

Bonnet, G. (2016), “Les Étrusques et leur art dans la grammaire latine scolaire”, La divination dans le monde étrusco-italique. 10, L’Etrusca disciplina au Ve siècle apr. J.-C. Actes du colloque de Besançon, 23-24 mai 2013. ed. B. Poulle, Besançon, p. 249-259.

Debut, J. (1984), “Les Hermeneumata pseudodositheana. Une méthode d’apprentissage des langues pour grands débutants”, Kοινωνία, 8, p. 61-85.

Dickey, E. (2016), “The autorship of the Greek version of Dositheus’ grammar and what it tells us about the grammar’s original use”, The Latin of the grammarians. Reflections about language in the Roman world, eds. R. Ferri & A. Zago, Turnhout, p. 205-235.

Dionisotti, A. C. (1982), “From Ausonius’ school days? A school book and its relatives”, Journal of Roman Studies, 72, p. 83-125.

Dionisotti, A.C. (1988), “Greek Grammars and Dictionaries in Carolingian Europe”, The Sacred Nectar of the Greeks: The Study of Greek in the West in the Early Middle Ages, eds. M.W. Herren & S.A. Brown, London, p. 1-56.

Ferri, R. (2015), “Graeca in Latin texts and other emendations”, Hermes, 143.4, p. 503-507.

Flammini, G. (1990), “Prolegomeni alla recensio plenior degli Hermeneumata Pseudodositheana”, Giornale Italiano di Filologia, 42, p. 3-43.

Flobert, P. (1988), “La dimension historique chez les grammairiens latins (Donat, Dosithée)”, L’héritage des grammairiens latins de l’Antiquité aux Lumières (Actes du Colloque de Chantilly, 2-4 septembre 1987), ed. I. Rosier, Paris, Louvain, p. 27-35.

Gatti, P. (1997), art. “Dositheus”, in Der Neue Pauly, 3, p. 802.

Goetz, G. (1905), art. “Dositheos n. 8”, in Realencyclopädie, 5.2, p. 1606-1607.

Haupt, M. (1873), “Coniectanea CXV”, Hermes, 7, (= Opuscula III, Leipzig, 1876 [Hildesheim, 1967], 597).

Jeep, L. (1889), “Bemerkungen zu den lateinischen Grammatikern“, Rheinisches Museum, 44, p. 25-51.

Korhonen, K. (1996), “On the composition of the Hermeneumata language manuals“, Arctos, 30, p. 101-119.

Krumbacher, K. (1883), De codicibus quibus interpretamenta Pseudodositheana nobis tradita sunt, Progr. Leipzig, 68 p.

Krumbacher, K. (1883), “Eine neue Handschrift der Grammatik des Dositheus und der Interpretamenta Leidensia“, Sitzungsberitche der bayerischen Akademie der Wissenschaften, 13, p. 193-203.

Krumbacher, K. (1884), “Ein neuer Codex der Grammatik des Dositheus“, Rheinisches Museum, 39, p. 348-358.

Mariotti, I. (1976), “Note al testo dei grammatici latini”, Grammatici latini d’età imperiale, Genova, p. 125-131.

Mesa Sanz, J. F. (1994), “El modo subjunctivo en la gramatica latina: el ejemplo de Carisio, Dositeo, Diomedes, Palemon y Prisciano”, Actas del VIII Congreso Español de Estudios Clasicos (Madrid, 23-28 septiembre 1991), Madrid, p. 641-648.

Öhler, F. (1862), “Dositheus und Charisius“, Rheinisches Museum, 17, p. 55-65.

Rochette, B. (2007), “L’ enseignement du latin dans la partie hellénophone de l’Empire romain : objectifs et méthodes”, De Grecia a Roma y de Roma a Grecia: un camino de ida y vuelta, Á. Sánchez-Ostiz, J. B. Torres Guerra & R. Martínez, Pamplona, p. 47-63.

Schiller, A. A. (1971), “Vindication of a repudiated text Sententiae et epistolae Hadriani”, La critica del testo. Atti del secondo Congresso internazionale della Società italiana di Storia del diritto, Firenze, p. 717-727.

Sicherl, M. (1985), “Pseudodositheana”, Catalepton. Festschrift für B. Wyss, ed. C. Schäublin, Basel, p. 183-202.

Tolkiehn, J. (1910), “Textkritisches zur Ars grammatica des Dositheus”, Wochenschrift für klassische Philologie, 27, p. 990-991.

Tolkiehn, J. (1910), Cominianus. Beiträge zur Römischen Literaturgeschichte, Leipzig, 174 p.

Tolkiehn, J. (1914), “Apex Donati bei Dositheus c. 61, 2”, Wochenschrift für klassische Philologie, 31, p. 558-559.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Dositheus”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 297-298.

Donatus, ars minor

Chase, W.J. (1926), The ars minor of Donatus, Madison USA, 55 p.
Holtz, L., ed. (1981), Donat et la tradition de l’enseignement grammatical. Étude sur l’Ars de Donat et sa diffusion (IVᵉ-IXᵉ siècle) et édition critique, Paris, xix & 750 p.

Dezotti, L. C. (2007), “Donato, Arte menor”, Letras Clássicas, 11, p. 181-204.

Schönberger, A. (2008), Die Ars minor des Aelius Donatus.Lateinischer Text und kommentierte deutsche Übersetzung einer antiken Elementargrammatik aus dem 4. Jahrhundert nach Christus, Frankfurt am Main, 201 p.

Donatus, ars maior

Holtz, L., ed. (1981), Donat et la tradition de l’enseignement grammatical. Étude sur l’Ars de Donat et sa diffusion (IVᵉ-IXᵉ siècle) et édition critique, Paris, xix & 750 p.
Lindemann, F., ed. (1831), Corpus Grammaticorum Latinorum Veterum, I. Donatum, Probum, Eutychium, Arusianum Messium, Maximum Victorinum, Asperum, Phocam cont., Leipzig, viii & 392 p.
Negri, A.M. (1960), Elio Donato Ars grammatica maior, Reggio Emilia.
Putschen, H. van, ed. (1605), Grammaticae latinae auctores antiqui. Charisius, Diomedes, Priscianus, Probus, Magno, Paulus Diaconus, Phocas, Asper, Donatus, Servius, Sergius, Cledonius, Victorinus, Augustinus, Consentius, Alcuinus, Eutyches, Fronto, Vel. Longus, Caper, Scaurus, Agroetius, Cassiodorus, Beda, Terentianus, Victorinus, Plotius, Caesius Bassus, Fortunatianus, Rufinus, Censorinus, Macrobius, Incerti. Quorum aliquot nunquam antehac editi, reliqui ex Mss. Codd. ita augentur et emendantur, ut nunc primum prodire videantur, Hanau, 2804 p. & indices.

Schönberger, A. (2009), Die Ars maior des Aelius Donatus.Lateinischer Text und kommentierte deutsche Übersetzung einer antiken Lateingrammatik des 4. Jahrhunderts für den fortgeschrittenen Anfängerunterricht, Frankfurt am Main, 423 p.

de dubiis nominibus

Spangenberg Yanes, E. (2020), De nominibus dubiis cuius generis sint: Introduzione, testo critico e commento, Hildesheim, cxxviii & 484 p.
Glorie, F. (1968), De dubiis nominibus, C.C.S.L. 133A, Turnhout, p. 743-820; 953-1005.
Otto, F. W., ed. (1850), Grammatici incerti De generibus nominum sive De dubio genere opusculum, Gießen, 76 p.

Arrigoni, S. (2017-2018), “La ricezione scolastica di Prudenzio: il caso del De dubiis nominibus”, Incontri di Filologia Classica, 17, p. 327-346.

Beck, J. W. (1892), “Die Plinianischen Fragmente bei Nonius und dem Anonymus de dubiis nominibus”, Berliner philologische Wochenschrift, p. 1571-1572; 1602-1604.

Berti, E. (2014), “In margine ai frammenti del filosofo Papirio Fabiano: osservazioni e integrazioni”, Philologus, 158.2, p. 358-367.

Bücheler, F. (1875), “Coniectanea”, Jahrbücher für klassische Philologie, 111, p. 125-136 (= Kleine Schriften II, Stuttgart, 1915-1930 [Osnabrück, 1965], 132-142).

Condorelli, S. (1989-1990), “Un testo grammaticale tardo-antico: il ‘De nominibus dubiis'”, Helikon, 29-30, p. 43-74.

Dahlmann, H. (1982), Zu Fragmenten römischer Dichter, Vol. 11, Abhandlungen der Akademie der Wissenschaften und der Literatur. Geistes- und sozialwissenschaftliche Klasse, Stuttgart, 60 p.

Dahlmann, H. (1987), Zu Fragmenten römischen Dichter III, Vol. 6, Abhandlungen der Akademie der Wissenschaften und der Literatur. Geistes- und sozialwissenschaftliche Klasse, Stuttgart, 79 p.

Glorie, F. (1967-1968), “Nouvelles sources de saint Jérôme”, Sacris Erudiri, 18, p. 472-477.

González-Luis, F. (2006), “La auctoritas en el tratado gramatical anónimo De dubiis nominibus cuius generis sint”, Actas del XI congreso español de estudios clásicos (Santiago de Compostela, del 15 al 20 de septiembre de 2003). 3, eds. A. Alvar Ezquerra & J. F. González Castro, Madrid, p. 261-268.

Mazzarino, A. (1949), “Theluus?”, Maia, 2, p. 285-286.

Rossbach, O. (1923), “Ein nicht erkanntes Bruchstück eines Cato”, Philologische Wochenschrift, 43, p.

Vitale, M. T. (1986), “Gli enigmi di Simposio e le citazioni dei grammatici”, Studi e Ricerche dell’Istituto di Civiltà classica cristiana medievale. Genova, 7, p. 201-217.

Wischnewski, O. (1909), De Prisciani Institutionum grammaticarum compositione, Berlin, 101 p.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Anonymous grammatical texts, 5. De dubiis nominibus”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 332-333.

Diomedes, ars

Gaisford, T., ed. (1837), Scriptores Latini rei metricae manuscriptorum codicum ope, Oxford, xiv & 616 p.
Putschen, H. van, ed. (1605), Grammaticae latinae auctores antiqui. Charisius, Diomedes, Priscianus, Probus, Magno, Paulus Diaconus, Phocas, Asper, Donatus, Servius, Sergius, Cledonius, Victorinus, Augustinus, Consentius, Alcuinus, Eutyches, Fronto, Vel. Longus, Caper, Scaurus, Agroetius, Cassiodorus, Beda, Terentianus, Victorinus, Plotius, Caesius Bassus, Fortunatianus, Rufinus, Censorinus, Macrobius, Incerti. Quorum aliquot nunquam antehac editi, reliqui ex Mss. Codd. ita augentur et emendantur, ut nunc primum prodire videantur, Hanau, 2804 p. & indices.

Castillo Herrera, M. Del, ed. (1989), Scriptores Latini de re metrica. Concordantiae, indices. V. Diomedes, xxviii & 537 p.

Andersson, D. C. (2011), “Did Diomedes know Latin? A problem with his De optativis”, Hermes, 139.1, p. 110-111.

Bährens, E. (1881), “Zu lateinischen Dichtern”, Jahrbücher für klassische Philologie, 123, p. 401-416.

Barabino, G. (1976), “Le citazioni virgiliane in Malsacano”, Grammatici latini d’età imperiale, Genova, p. 195-218.

Baratin, M. (1996), art. “Diomedes”, in Lexicon grammaticorum, p. 243-244.

Becker, G. (1874), “Kleinigkeiten 14“, Rheinisches Museum, 29, p. 497-498.

Bouterwerk, R. (1866), “Das erste Buch des Lucilius nebst zwei Fragmenten aus Sergius“, Rheinisches Museum, 21, p. 339-361.

Bücheler, F. (1871), “Diuerbia”, Jahrbücher für klassische Philologie, 103, p. 273-274 (= Kleine Schriften II, Stuttgart, 1915-1930 [Osnabrück, 1965], 8-9).

Buchholz, A. (1897), “Über die Abhandlung de poematibus des Diomedes”, Jahrbücher für klassische Philologie, 155, p. 127-144.

Burghini, J. & B. C. Meynet (2012), “Casos equívocos entre barbarismos y solecismos: scala, scopa, quadriga en Quintiliano, Donato, Diomedes, Pompeyo y Consencio”, Argos, 35.2, p. 40-59.

Castillo Herrera, M. Del (1990), La metrica latina en el siglo IV: Diomedes y su entorno, Granada, 246 p.

Castillo Herrera, M. Del (1991), “Un pasaje oscuro de Diomedes: Ars grammatica III GLK 1, 502, 15-19“, Fortunatae. Canarias, 2, p. 231-238.

Castorina, E. (1948), “Petronio e i poetae nouelli”, Giornale Italiano di Filologia, 1, p. 213-219.

Dahlmann, H. (1987), Zu Fragmenten römischen Dichter III, Vol. 6, Abhandlungen der Akademie der Wissenschaften und der Literatur. Geistes- und sozialwissenschaftliche Klasse, Stuttgart, 79 p.

D’Alessandro, P. (2011), “Due note a testi grammaticali latini (Fragm. Bob. GL VI, 623. 14-19 ; Diom. GL I, 507. 23-508. 4)”, Bollettino di Studi Latini, 41.2, p. 629-635.

D’anna, G. (1965), “Pacuvio ha scritto un Orestes?”, Studi Urbinati, 39, p. 47-69.

Dammer, R. (2001), Diomedes grammaticus, Trier, 396 p.

De Giorgio, J.-P. (2017), “Horace, les emplois du terme ode et l’identification générique de la poésie « lyrique » chez Diomède et les grammatici latini: quelques remarques”, Camenae, 20, non paginé.

De Nonno, M. (2019), “Note critiche al testo dei Grammatici Latini. 1: L’Ars grammatica di Diomede”, Rationes Rerum, 14, p. 33-51.

Deschamps, L. (1995), “Trois nouveaux fragments des Antiquités humaines de Varron”, Bollettino di Studi Latini, 25, p. 16-21.

Favi, F. (2017), “La più antica testimonianza sul teatro a Siracusa? Nota a Diom. GL. I p. 486, 27-31 Keil e [Prob.] Comm. in Verg. Buc. et Georg. p. 324, 23-325, 3 Hagen”, Rivista di Filologia e di Istruzione Classica, 145.1, p. 106-125.

Fiocchi, L. (1985), art. “Diomede”, in Enciclopedia Virgiliana, II, p. 82-83.

Frey, J. (1857), “Zu Diomedes c. VIII, 4 (Gaisf. p. 442)“, Rheinisches Museum, 12, p. 634.

Garbellini, I. L. (2005), “Dos poemas (Diomedes. Arte gramatical. Livro III)”, Letras Clássicas, 9, p. 231-243.

Garcea, A. (2019), “Diomedes as a Source for Pliny’s Dubius sermo: Some Editorial Problems”, Rationes Rerum, 14, p. 53-71.

Gasti, F. (2019), “Fortuna e varia ricezione di un motto terenziano (Eun. 41)”, Verborum violis multicoloribus. Studi in onore di Giovanni Cupaiuolo, eds. M. Onorato & S. Condorelli, Napoli, p. 363-378.

Gatti, P. (1997), art. “Diomedes n. 4”, in Der Neue Pauly, 3, p. 617-618.

Georges, K. E. (1874), “Kritische Bemerkungen“, Philologus, 33, p. 334.

Gioseffi, M. (1990), “Diomede Ars III. p 489.4-6 K.: De comoedia”, Rendiconti dell’Istituto Lombardo di Scienze e Lettere, 124, p. 279-284.

Goetz, G. (1903), art. “Diomedes n. 14”, in Realencyclopädie, 5.1, p. 827-829.

Haupt, M. (1866), “Analecta XI“, Hermes, 1, p. 42-43 (= Opuscula III, Leipzig, 1876 [Hildesheim, 1967], p. 336-337).

Haupt, M. (1871), “Coniectanea XIII“, Hermes, 5, p. 317 (= Opuscula III, Leipzig, 1876 [Hildesheim, 1967], p. 540).

Haupt, M. (1874), “Coniectanea CLXXXV-CLXXXVI“, Hermes, 8, p. 250 (= Opuscula III, Leipzig, 1876 [Hildesheim, 1967], p. 635).

Heikkinen, S. (2015), “From Persius to Wilkinson: the golden line revisited”, Arctos, 49, p. 57-77.

Hertz, M. (1871), “Miscellen”, Jahrbücher für klassische Philologie, 103, p. 462.

Jahn, O. (1854), “Vermischtes“, Rheinisches Museum, 9, p. 625-630.

Jahn, O. (1867), “Variarum lectionum fasciculus“, Philologus, 26, p. 1-17.

Karbaum, H. (1883), De auctoritate ac fide grammaticorum Latinorum in constituenda lectione Ciceronis orationum in Verrem, Diss. Halle, 40 p.

Karbaum, H. (1889), De origine exemplorum quae ex Ciceronis scriptis a Charisio, Diomede, Arusiano Messio, Prisciano Caesariensi, aliis grammaticis Latinis allata sunt, Progr. Wernigerode, 18 p.

Kayser, J. (1906), De ueterum arte poetica quaestiones selectae, Diss. Leipzig, 98 p.

Klotz, A. (1863), “Zu Plautus Trinummus und Diomedes”, Jahrbücher für klassische Philologie, 87, p. 627-628.

Kött, E. (1904), De Diomedis artis poeticae fontibus, Diss. Jena, 50 p.

Krumbacher, K. (1884), “Zur Überlieferung der Grammatik des Diomedes“, Rheinisches Museum, 39, p. 478.

Kummrow, H. (1880), Symbola critica ad grammaticos Latinos, Greifswald, 58 p.

Lopez Lopez, A. (1977), “El adjectivo togatus y la comedia togata”, Helmantica, 28, p. 331-342.

Ludwich, A. (1902), “Das Arktinosfragment bei Diomedes”, Berliner philologische Wochenschrift, 22, p. 925-926.

Luhtala, A. (2000), “Excerpta da Prisciano, Diomede e Pompeo compilati da Pietro da Pisa nel codice Bruxell. II 2572”, Manuscripts and tradition of grammatical texts from antiquity to the renaissance, eds. M. De Nonno, P. De Paolis & L. Holtz, Cassino, p. 327-350.

Mähly, J. (1887), “Donatus und Diomedes”, Zeitschrift für die österreichischen Gymnasien, 38, p. 589-590.

Mariotti, I. (1976), “Note al testo dei grammatici latini”, Grammatici latini d’ età imperiale, Genova, p. 125-131.

Martinho, M. (2013), “L’exposé des genera principalia orationis de Fortunatianus (III, 9)”, Cahiers des Études Anciennes, 50, p. 203-221.

Mazhuga, V. I. (1998), “Quand vivait et travaillait le grammairien Diomède? (en russe)“, Hyperboreus. St. Petersburg, 4, p. 139-166.

Mazhuga, V. I. (1999), “Observations sur les sources de l’Ars grammatica de Aelius Donatus“, Hyperboreus. St. Petersburg, 5, p. 139-154.

Mazhuga, V. (2000), “Diomède et Charisius sur la norme lexique [sic] ” (en russe)”, Colloquia classica et indo-europeica II, ed. N.N. Kazansky, Sankt-Petersburg, p. 74-87.

Mazhuga, V. I. (2001), “Le chapitre sur les verbes défectifs dans le manuel de Charisius: sa source principale et sa réfection au haut Moyen Âge (en russe)“, Hyperboreus. St. Petersburg , 7, p. 283-294.

Mazzarino, A. (1985), “Due luoghi dell’ Iliade nella traduzione di Gneo Mazio”, Nuovi Annali della Facoltà di Magistero, Messina, p. 3, 1081-1092.

Mesa Sanz, J. F. (1994), “El modo subjunctivo en la gramatica latina: el ejemplo de Carisio, Dositeo, Diomedes, Palemon y Prisciano”, Actas del VIII Congreso Español de Estudios Clasicos (Madrid, 23-28 septiembre 1991), Madrid, p. 641-648.

Monda, S. (2013), “La preistoria dell’Atellana nelle fonti storiche e letterarie”, L’Atellana preletteraria: atti della seconda giornata di studi sull’Atellana (Casapuzzano di Orta di Atella, 12 novembre 2011), eds. R. Raffaelli & A. Tontini, Urbino, p. 95-124.

Morasso, M. (1894), “Studi sui grammatici latini in relazione al diritto romano. Contributo dei grammatici Charisio e Diomede alla teoria delle cose in relazione alla distinzione fra res corporales e res incorporales”, Rivista italiana per le Scienze giuridiche, 17, p. 101-125.

Morelli, G. (1975), “Esametro olospondaico e tetrametro molosso. Un frammento di Cesio Basso in Diomede”, Maia, 27, p. 307-312.

Morelli, G. (1984), “Un nuovo frammento di Festo in Diomede”, Rivista di Filologia e di Istruzione Classica, 112, p. 7-32.

Morelli, G. (1988), “Ancora su Festo epitomatore di Verrio Flacco in Diomede”, Maia, 40, p. 159-172.

Morelli, G. (1995), “Sulle denominazioni dei versi attribuiti ad Archiloco in Diomede”, Studia classica Iohanni Tarditi oblata, eds. L. Belloni, G. Milanese & A. Porro, Milano, p. 1161-1170.

Morelli, G. (2003), “Contributi testuali ai grammatici latini”, Res Publica Litterarum, n. s. 6, p. 119-130.

Moscadi, A. (1986), “In favore di Flacco (Diomede Ars grammatica GL 1,365,16-20 Keil)”, Giornale Italiano di Filologia, 38, p. 105-110.

Müller, L. (1866), “Sammelsurien XII”, Jahrbücher für klassische Philologie, 93, p. 861-864.

Müller, L. (1867), “Sammelsurien XL”, Jahrbücher für klassische Philologie, 95, p. 504-507.

Müller, L. (1868), “Sammelsurien LVII-LIX”, Jahrbücher für klassische Philologie, 97, p. 435-438.

Nettleship, H. (1885), “Critical miscellanies”, Lectures and Essays I, Oxford, p. 341-377.

Osann, F. (1839), “Zur Geschichte der lateinische Grammatik: Diomedes”, Beiträgen zur griechische un römische Literaturgeschichte, Kassel & Leipzig, p. 341-343.

Pariente, A. (1959), “Hortari”, Emerita, 27, p. 75-87.

Quattrocchio, A. (2015), “Teofrasto e la definizione di tragedia in Diomede: significato di περίστασις e rapporto con Aristotele”, Eirene, 51.1-2, p. 11-26.

Rodríguez-Noriega Guillén, L. & J. Uría Varela (2017), “Ibycus and Diomedes. On the reception of a Greek poet by a late Latin grammarian”, Mnemosyne, 70, p. 450-475.

Schenkeveld, D. M. (2007), “Charisius and Diomedes writing a Latin grammar for Greeks”, Bilinguisme et terminologie grammaticale gréco-latine (Orbis Supplementa, 27), eds. L. Basset, F. Biville, B. Colombat, P. Swiggers & A. Wouters, Leuven-Paris-Dudley MA, p. 181- 189.

Schmidt, P. L. (1989), “Diomedes, Ars grammatica”, Handbuch der lateinischen Literatur der Antike. V. Restauration und Erneuerung 284-374 n. Chr., ed. R. Herzog, München, § 524, p. 132-136.

Schöll, F. (1897), “Zur Abhandlung de poematibus des Diomedes”, Jahrbücher für klassische Philologie, 155, p. 879.

Schultz, G. (1887), “Über das Capitel de uersuum generibus bei Diomedes p. 506 ff. K.“, Hermes, 22, p. 260-281.

Seng, H. (2000), “Aspekte metrischer Theorie in Cathemerinon des Prudentius”, Vigiliae Christianae, 54, p. 417-431.

Stabryla, S. (1976), “De Diomedis doctrina genologica quaestiones selectae”, Meander, 31, p. 446-461.

Tolkiehn, J. (1902), “Zur Ars grammatica des Diomedes. I”, Wochenschrift für klassische Philologie, 19, p. 1156-1159.

Tolkiehn, J. (1907), “Zur Ars grammatica des Diomedes. II”, Wochenschrift für klassische Philologie, 24, p. 1188-1190.

Tolkiehn, J. (1908), “Zur Ars grammatica des Diomedes III. IV”, Wochenschrift für klassische Philologie, 25, p. 194-198; 755-758.

Tolkiehn, J. (1910), Cominianus. Beiträge zur Römischen Literaturgeschichte, Leipzig, 174 p.

Tolkiehn, J. (1915), “De Diomedis loco qui est Keilii gramm. Lat. vol. I p. 451, 13 sqq”, Wochenschrift für klassische Philologie, 32, p. 886.

Traina, A. (1985), “Diomede 1, 499, 14 Keil”, Rivista di Filologia e di Istruzione Classica, 113, p. 303-304 (= Poeti latini (e neolatini) III, Bologna, 1989, 183-184).

Ussani, V. (1968), “Per la storia del teatro latino. I. Su alcune testimonianze antiche”, Rivista di Cultura Classica e Medievale, 10, p. 141-167.

Wessner, P. (1899), Untersuchungen zur lateinischen Scholienlitteratur, Bremerhaven, 31 p.

Zetzel, J. E. G. (2018), “Diomedes”, Critics, compilers, and commentators. An introduction to Roman philology, 200 BCE-800 CE, Oxford, p. 294-295.